Wapń jest metalem przejściowym, niezbędnym minerałem (koniecznym do życia). Większość wapnia gromadzi się w kościach i zębach. Większość minerałów w kościach stanowi wapń, a kości zawierają wapń w postaci specjalnego minerału (hydroksyapatytu). W dzieciństwie wapń pomaga kościom prawidłowo się rozwijać, wspierając tym samym zapobieganie osteoporozie w starszym wieku. W dorosłości może również wzmacniać kości i pomagać zapobiegać złamaniom dzięki zdolności do obniżania poziomu hormonu przytarczyc. Podwyższony poziom hormonu przytarczyc obniża poziom minerałów w kościach, ponieważ główną funkcją tego hormonu jest zwiększanie poziomu wapnia we krwi, dlatego pobiera on wapń z różnych miejsc w organizmie, zaczynając od tych, gdzie jest on zgromadzony w największej ilości (w kościach). A jeśli we krwi jest wystarczająco dużo wapnia, hormon przytarczyc nie musi działać, więc nie będzie wytwarzany.
Wapń jest również ważny dla funkcjonowania mięśni, a eksperymenty wykazały, że bez wapnia mięśnie nie mogą się kurczyć, ze względu na jego rolę w łączeniu nerwów i mięśni. Bez niego sygnał poruszający mięsień nie dociera z nerwu do mięśnia.
Ze względu na swoją rolę w połączeniach między neuronami (transdukcji sygnału) odgrywa rolę w wielu procesach neurologicznych, przyczyniając się do prawidłowego funkcjonowania mózgu i utrzymania pamięci.
Wapń odgrywa również ważną rolę w procesie krzepnięcia krwi, wspomagając proces gojenia ran. Pomaga także utrzymać prawidłowy przepływ krwi, działając bezpośrednio na naczynia krwionośne. Jednak jeśli zbyt wysoki poziom wapnia łączy się z wysokim poziomem cholesterolu, gromadzenie się wapnia może powodować miażdżycę.
Produkty bogate w wapń:
- Produkty mleczne: jogurt, mozzarella, ser cheddar, mleko, twaróg
- Soja, tofu
- Skorupiaki, brokuły
- Nasiona chia
Zalecane dzienne spożycie (RDI) wapnia:
- Dla dorosłych: 1000 mg.
- Zalecane spożycie dla dorosłych.
Dopuszczalna górna granica: 2500 mg (250% RDI). Należy uważać, aby nie przekroczyć górnej granicy, aby uniknąć skutków ubocznych.