Graviola (łac.: Annona muricata) to niskie, zimozielone drzewo o charakterystycznym owocu. Jego owoce są najczęściej wykorzystywane w ciastach, a skórka, liście, nasiona i korzenie znajdują zastosowanie w tradycyjnej medycynie.
Graviola jest najbardziej znana ze swoich właściwości przeciwnowotworowych; to właśnie one były najlepiej przebadane. W różnych częściach gravioli zidentyfikowano prawie 200 substancji aktywnych. Substancje te wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwnowotworowe, przeciwzakaźne i antyoksydacyjne.
Ekstrakt z liści gravioli ma silne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe oraz pomaga w gojeniu ran i ochronie stawów, a także może obniżać poziom cukru we krwi i cholesterolu. Może również zmniejszać rozwój wrzodów żołądka poprzez utrzymywanie nienaruszonej błony śluzowej chroniącej ścianę żołądka — efekty te wynikają z właściwości ochronnych dla komórek (antyoksydacyjnych) gravioli.
Ekstrakty z korzenia, nasion i owoców gravioli były najczęściej badane pod kątem działania przeciwnowotworowego. Ich skuteczność sprawdzano na szerokiej gamie komórek nowotworowych, wykazując zdolność do zabijania komórek rakowych i hamowania ich podziałów.
Graviola ma potwierdzone działanie przeciwnowotworowe i poprzez zmniejszanie stanu zapalnego może również zapobiegać wielu innym chorobom lub je łagodzić (sercowo-naczyniowym, reumatycznym, trawiennym itp.) oraz wspierać gojenie ran. Jednak nadmierne lub długotrwałe spożycie może przynieść odwrotny skutek.
Ustalenie odpowiedniej i zalecanej dawki jest niemal niemożliwe, ponieważ znanych jest wiele metod jej produkcji. Istnieją badania, które łączyły spożycie gravioli z ryzykiem choroby Parkinsona, jednak dowody nie są na tyle mocne, by wyciągać wnioski. Ważne jest, jak w przypadku wszystkich ziół, robienie przerw i nieużywanie jej bez przerwy. Po 6 tygodniach warto zrobić 2-tygodniową przerwę. Przed przyjmowaniem jakichkolwiek suplementów należy także skonsultować się z lekarzem.