Lukrecja (Glycyrrhiza glabra) jest bardzo powszechną rośliną leczniczą. Większość ludzi może znać lukrecję — roślinę, która nadaje jej charakterystyczny smak. Roślina ta może być uprawiana na pastwiskach i polach w całej Europie.
Głównymi substancjami czynnymi w lukrecji są saponiny, flawonoidy i kumaryna. Jej charakterystyczną saponiną jest glicyryzyna.
Glicyryzyna może wykazywać silne działanie neuroprotekcyjne, pomagając komórkom nerwowym w regeneracji po uszkodzeniu. Duża nadprodukcja glutaminianu, który aktywuje komórki nerwowe, może prowadzić do uszkodzenia komórek — gdy komórki nerwowe stają się tak nadmiernie pobudzone, że ulegają uszkodzeniu, proces ten nazywany jest ekscytotoksycznością i może stanowić podłoże wielu chorób. Szereg toksyn i procesów patologicznych (takich jak epilepsja i procesy autoimmunologiczne) może również powodować ekscytację, a zjawisko to wiązano z rozwojem choroby Alzheimera, Parkinsona oraz demencji. Badania wykazały, że składniki aktywne lukrecji (głównie glicyryzyna) pomagają w regeneracji po ekscytotoksyczności. Sprawdzano to „prostą” metodą wywoływania nadmiernej aktywacji komórek nerwowych (ekscytotoksyczności) za pomocą wysokiego poziomu glutaminianu i monitorowania liczby komórek, które przeżyły.
Ponadto lukrecja działa wykrztuśnie, przeciwkaszlowo i przeciwzapalnie. Dzięki działaniu przeciwzapalnemu i antyoksydacyjnemu może poprawiać stan wrzodów żołądka oraz wykazuje działanie przeciwnowotworowe i przeciwzakaźne. Jej działanie przeciwzakaźne badano głównie w odniesieniu do wirusów Covid i SARS Cov.
Jednak oprócz obiecujących efektów lukrecja ma też pewne niepożądane działania i ważne jest przestrzeganie zalecanych dawek. Lukrecja może zwiększać poziom kortyzolu poprzez hamowanie enzymu rozkładającego kortyzol, a tym samym podnosić poziom hormonów stresu i ciśnienie krwi. Osoby cierpiące na choroby układu krążenia powinny unikać lukrecji, ponieważ nawet zalecana dzienna dawka może podnosić ciśnienie krwi.
Obniża ona również poziom potasu we krwi, dlatego przy stosowaniu preparatów z lukrecji należy zadbać o większe spożycie potasu — najlepszym sposobem jest przyjmowanie suplementu potasu.
Aby uniknąć skutków ubocznych, lukrecję należy stosować wyłącznie jako kurację. W celach profilaktycznych zalecana dzienna dawka wynosi 150–300 mg ekstraktu, co odpowiada 8–15 g korzenia — jest to dawka stosowana w większości badań. W leczeniu chorób dawki są wyższe, ale przed użyciem należy skonsultować się z lekarzem. Stosuj więc 150–300 mg ekstraktu z lukrecji przez 4 tygodnie, a następnie zrób przerwę co najmniej na 1–2 miesiące.